ماه شرمگین از خورشید نگاهت دیگر تا سحر بیداری ام را یاری نمی کند 

و من تنها و تنها با یادت لحظه ها را تا طلوع می شمارم و به امید نوشیدن نگاه سبزت هر بامداد عطش نگاه ام تا بامدادی دیگر پابرجاست

عروسک خیالم..چندین بامداد رفت و من هنوز در حسرت گوشه ی چشمی از چمنزار نگاهت ثانیه ها را تا طلوعی دیگر می شمارم....

صدای نوشین ات که نفس را در سینه ی بلبلان باغ حبس می کند و طعم دل ربای بوسه های تو آنگاه که بر لبان مشتاق نرگسان باغ می نشیند...

عزیزکم... کاش میدانستی که با هر قدم ات قلبی سایه ی لطیفت را همراهی می کند که هر روز در انتظار لبخندی از چشمان سیز تو بر مسیر  نگاهت زیر سایه ی مژگان تو خود را قربانی می کند تا کاش کرشمه ی آن وسعت سبز این قلب بی تاب را مرهمی باشد

بانوی سیز رویاهایم... نگاه سبز رویایی ات را بر کویر خشک رویاهایم بباران و رویای زندگی ام را همیشه سبز بگردان